دِری سی سال و اندی، ایْ جُوونا! نکِردَه کس چِنی خدمت به اونا؛ به یانکی و به موساد و هِمونا که بُمبارو مِنِن اِز آسُمونا امان اِز مرد نادون، مرد نادون که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

یکی از مخاطبین پایگاه  با نام مستعار باران شعری با گویش سبزواری سروده که این شعر را برای این پایگاه ارسال کرده است. در ادامه این شعر زیبا با عنوان نادون را می خوانید.

الهی دشمن ظالم بمیرِه
که با ظلمِش مِخَه عالَم بگیرِه
ولی ایران کُنام ببر و شیرِه
عزیزُم! فکر بی مایَه فِطیرِه
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

اِگِر با پُمبَه دشمن سِربُری کِرد
دلاور با دلاور یاوِری کِرد
زن پاک مِسلمون مادِری کِرد
حنای مَکرشا بی رنگ و ری کِرد
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

اِگِر چه نِقشِه‌هاشا رُفتَه وِر اُوْ
امانِ از خادیایِ تَلِّ «مِیْ گاُوْ»(۱)
دِ بِستَه چَشمِشِ انگار دِ مین خاُوْ
دِ خطِّ دشمنِسْ ایْ «کِجْ کِلِ تاُوْ»(۲)
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

اِگِر چه ظلم ظالم بی‌صُدا بی
چِنی نرم و لِطیف و خوش ادا بی
که الحق، مِخمِلینِ مِخمِلا بی
جِلِودارش رِئیس حزب ما بی!
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

یَکِشْ سِیّد، ولی مِظلوم ‌نُما بی
یَکِشْ گِردِن شکِستَه بی‌وُفا بی
یَکِشْ سیّد که با شال و عبا بی
یَکِشْ بابای «آمِیْ تی طُلا»(۳) بی
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

همه قانون‌مُدار و لب «شکِرخند»
همه اهل سیاست، «بی زد و بند!»
شلنگ اِنداز و قُچّاق و تنومند
خدومند و هنِرمند و «چِشُم بند»! (۴)
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

ز تفتان و ز بینالود و الوند
ز سِربند و ز مُچ بند و شکِم بند!
ز BBC و DVD و پِسوند
همَه سبز و همَه سبز و همَه پند!
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

قِرِقِطّی؛ سیاه و سبز و بی‌رنگ
یَکه ژیگول یَکه اِز چپ یَکه منگ
کراواتی و ریشی بی، «کِلِه وَنگ»
«ندا»(۵) رَف پَرهَنِ عثمان بِرِیْ جنگ
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

هَمَش اردوکشی بی، مین خیابون
نَدی یی مرز دین و مرز قانون
لجاجت کِرده یی با چَشم پُرخون
اسیر فتنَه یی، ای مرد نادون!
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

تو خاب «مِردم سُواری!!» بی، قُرارِت
«نِه لبنان و نِه غَزَّه» رَف شُعارِت!
چُنو دوز و کِلک اِفتی دِ کارِت
که راحت «دشمِنا» رَفتِن سُوارِت
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

عجب دشمن شُناسی! جانِ «بی بی تْ»!
چه خوش هوش و حواسی! جان «بی بی تْ»!
تو تِک‌خالی، تو آسی! جان «بی بی تْ»!
تو سِیّاسِ قُناسی، جان «بی بی تْ»!
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

دِری سی سال و اندی، ایْ جُوونا!
نکِردَه کس چِنی خدمت به اونا؛
به یانکی و به موساد و هِمونا
که بُمبارو مِنِن اِز آسُمونا
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!

خیال نگْنی که خُردی یُم، کُلویُم!
نِه با اینا، نِه با اونا، «هِمویُم»
هِموس هِر دَم دِ باغِ گفت و گویُم
به عشقِ حق، دِمادَم، گُل مُبویُم
امان اِز مرد نادون، مرد نادون
که اِز ناشی گری مَزنَه وِ کادون!
دی ماه ــ ۱۳۸۹

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ــ گاو ماده.
۲ ــ گیج و سرگردان.
۳ ــ مهدی هاشمی رفسنجانی.
۴ ــ شعبده باز.
۵ ــ آقا سلطان.